Zatrucie glikolem etylenowym

Glikol etylenowy jest alkoholem dwuwodorotlenowym. Stoso­wany jest jako rozpuszczalnik w syntezie organicznej, wchodzi też w skład mieszanek o niskiej temperaturze krzepnięcia (używanych np. w chłodnicach samochodowych w zimie — Borygo, płyn do szyb — Autowidol) oraz w skład płynu do hamulców hydraulicznych. Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. W organizmie utleniany jest do glikolu, a potem do kwasu szczawiowego, który uważany za przy­czynę skutków toksycznych. Produkty przemiany glikolu uszkadzają nerki, mózg i wątrobę. Powodują przekrwienie i obrzęk mózgu, mar­twicę warstwy korowej nerek oraz zmiany zwyrodnieniowe nerek i wątroby.

Objawy zatrucia. Po krótkim czasie od spożycia pojawiają się wymioty, przyśpieszenie oddechu, sinica, obrzęk płuc, bezmocz, utrata przytomności z drgawkami. Zgon może nastąpić w ciągu kilku godzin wskutek niewydolności oddechowej. Badanie toksykologiczne wykazu­je obecność glikolu w surowicy krwi.

Pierwsza pomoc. Postępowanie ogólne takie jak z chorym nie­przytomnym. Konieczne jest natychmiastowe wezwanie lekarza i le­czenie szpitalne.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.