Zaburzenia seksualne a układ partnerski

Zaburzenia psychoseksualne w większości przypadków są zaburzeniami „parzystymi”, tj. rozwijającymi się w obrębie pewne­go konkretnego układu, pary, jaką stanowią mężczyzna i kobieta. Spe­cyfika tych zaburzeń polega na tym, że rozwijają się w danym, konk­retnym układzie, natomiast może ich nie być, gdy mężczyzna i kobieta próbują stworzyć inny układ, z inną osobą. Jeżeli nowy układ partner­ski będzie pozytywny, zaburzenia, które wystąpiły w poprzednim ukła­dzie, mogą się nie pojawić lub będą miały mniejsze nasilenie.

Wszelkie reakcje zakłócające harmonijne współżycie seksualne w układzie partnerskim, spowodowane niedoborem psychicznym i fizycz­nym mężczyzny i kobiety, określa się mianem dysharmonii se­ksualnej. Dużą rolę w układzie partnerskim odgrywa zaufanie, ja­kim obdarza się partnera, i pewność jego uczuć. Gdy np. mężczyzna mający kłopoty ze wzwodem prącia i wobec tego lękający się niepowo­dzenia przy próbie spółkowania znajdzie się w układzie partnerskim z kobietą doświadczoną, sprawną seksualnie, może po kilku udanych stosunkach całkowicie pozbyć się swych zaburzeń wzwodu. Gdy ten sam mężczyzna znajdzie się w układzie partnerskim z kobietą mającą kłopoty w podjęciu stosunku płciowego, do spółkowania może nie dojść i zaburzenia u obojga rozwiną się w pełni.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.