Urazy i uszkodzenia kanału rodnego

Pęknięcie macicy. Przyczynami mogą być: nieprawidłowa budowa miednicy, nieprawidłowe ułożenie płodu i jego wady rozwojowe, zabie­gi lekarskie, stan po cesarskim cięciu (pęknięcia w bliźnie). Lecze­nie operacyjne.

Pęknięcie pochwy i krocza. Przyczynami są: szybki poród, duży płód, porody w położeniach odgięciowych, zabiegi położnicze, nie­prawidłowe „wytaczanie się” główki i barków płodu. Pęknięcia krocza dzielą się na trzy stopnie: I stopień – pęknięcie błony ślu­zowej i skóry, II stopień – pęknięcie mięśni krocza, III stopień — pęknięcie mięśni krocza ze zwieraczem odbytu. Pęknięcia zszy­wane są natychmiast po porodzie, w znieczuleniu miejscowym. Zapobieganie polega na prawidłowym prowadzeniu porodu i na­cięciu krocza.

Zabiegi położnicze

Nacięcie krocza stosowane jest w celu ułatwienia główce płodu przejścia przez szparę sromową i ochrony krocza przed pęknięciem. Najczęściej nacięcie jest boczne, czasami pośrodkowe. Krocze zostaje zeszyte po porodzie w znieczuleniu miejscowym.

Kleszcze są narzędziem położniczym służącym do wyciągnięcia płodu z dróg rodnych w przedłużających się porodach i zakładane są w II okresie porodu, gdy główka znajduje się w wychodzie mie­dnicy. Najczęściej wskazaniem do założenia kleszczy jest brak po­stępu porodu, stan zdrowia matki (choroby serca, gruźlica, zatrucie ciążowe), grożąca wewnątrzmaciczna zamartwica płodu oraz niepra­widłowe ułożenie i ustawienie główki. Zabieg ten kryje w sobie pewne niebezpieczeństwa zarówno dla matki, jak i płodu i dlatego stosowany jest w ściśle ustalonych wskazaniach i w ściśle ustalo­nych warunkach.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.