Poród w nieprawidłowych ułożeniach płodu

Poród w ułożeniu potylicowym tylnym. Porody tego typu stano­wią ok. 1% wszystkich porodów. Potylica główki płodu wykonuje II zwrot ku kości krzyżowej. W mechanizmie porodu głów­ka musi dokonać jeszcze większego przygięcia, aż do oparcia bródki o

klatkę piersiową. Punktem oparcia o spo­jenie łonowe jest ciemiączko. Po wytocze­niu tyłogłowia po kroczu następuje odgię­cie główki, po czym rodzi się kolejno: czo­ło, twarz i bródka płodu. W tym porodzie najczęściej występuje zagrożenie płodu i gdy główka znajduje się w wychodzie, za­kładane są kleszcze bądź próżnociąg w ce­lu szybkiego ukończenia porodu.

Poród w ułożeniach odgięciowych. Porody w ułożeniach odgięciowych główki stanowią 2% porodów. W porodach tych główka przechodzi przez kanał rodny
obwodem większym niż fizjologiczny, co zwiększa niebezpieczeństwo dla płodu i matki.

Rozróżnia się ułożenia odgięciowe: wierzchołkowe, czołowe i twarzo­we. Mechanizm porodu główki w ułożeniach tych jest taki sam — tyłogłowie skierowane jest ku kości krzyżowej, a twarz ku spojeniu ło­nowemu. Punktem oparcia o spojenie łonowe są: w ułożeniu wierz­chołkowym — czoło, w ułożeniu czołowym — szczęka górna, w ułoże­niu twarzowym — podbródek.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.