Ocena stanu świadomości

Zaburzenia świadomości mogą mieć różne nasilenie: od sta­nu lekkiego zamroczenia z zaburzeniami orientacji w czasie i miejscu, połączonego niejednokrotnie z pobudzeniem ruchowym, poprzez stany przypominające głęboki sen bez reakcji na bodźce świetlne i dźwięko­we aż do głębokiej śpiączki, w której osoba nieprzytomna nie reaguje nawet na silne bodźce bólowe. Jako standardowy bodziec bólowy pro­ponuje się pocieranie pięścią okolicy mostka lub silny uchwyt dwoma palcami za mięsień kapturowy biegnący od karku do ramienia. Ocenę przytomności uzupełnia się oglądając gałki oczne. Należy zwrócić uwagę na tzw. zborność gałek ocznych, tzn. czy są one usta­wione symetrycznie, zbieżnie (jak w zezie), rozbieżnie czy w ogóle nie­symetrycznie. Ponadto trzeba oceniać źrenice: ich wielkość — mogą być nadmiernie wąskie „szpilkowate” lub nadmiernie szerokie — oraz symetryczność. Należy również sprawdzić reakcję źrenic na światło — powinny się symetrycznie zwęzić po rozwarciu powiek. Ocenę stanu świadomości i obserwację gałek ocznych należy zapamiętać i przeka­zać przybyłemu lekarzowi, ponieważ może to mieć duże znaczenie dla ustalenia prawidłowego rozpoznania i dalszego leczenia w szpitalu. Z tych samych powodów warto również ocenić napięcie mięśni — tzn. czy poszkodowany wykonuje ruchy kończynami (którymi?), czy też są one zupełnie wiotkie.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.