Trucizny krwi

Wiele związków chemicznych wywiera wybiórcze, wielorakie, szkod­liwe działanie na krew. Należą tu m.in.: tlenek węgla, azotyny, cyja­nowodór.

Ostre zatrucia tlenkiem węgla należą do jednych z najczęściej spotykanych zatruć śmiertelnych. Tlenek węgla jest produktem powstającym w procesie niecałkowitego spalania związków organicz­nych. Do dużych stężeń tlenku węgla dochodzi najczęściej w pomie­szczeniach małych, przy braku dobrej wentylacji, np. w łazienkach. Tlenek węgla znajduje się w gazie świetlnym oraz w niewielkich iloś­ciach w gazie ziemnym. Występuje również w kopalniach węgla w cza­sie pożaru i wybuchu oraz w gazach spalinowych samochodów. W tym ostatnim przypadku do zatruć śmiertelnych dochodzi najczęściej w ka­binach samochodowych przy zapalonym silniku i unieruchomionym samochodzie.

Tlenek węgla łatwo przenika przez ściany i stropy i może spowo­dować zatrucie osób znajdujących się w pomieszczeniach sąsiadują­cych z miejscem jego wydzielania. Przyczyną zatruć tlenkiem węgla mogą być wady instalacji domowych urządzeń gazowych lub niecał­kowite spalanie gazu, na skutek używania naczyń kuchennych o dużej średnicy utrudniającej dopływ powietrza do palników kuchni gazowych.

Toksyczne działanie tlenku węgla polega na tworzeniu się tlenkowej hemoglobiny (karboksyhemoglobiny), niezdolnej do łą­czenia się z tlenem, oraz inaktywacji enzymów komórkowego oddycha­nia (tj. oksydoreduktaz). Przy dużych stężeniach tlenku węgla w po­wietrzu krew już po kilku oddechach ulega nasyceniu do granic nie­bezpiecznych dla życia i może nastąpić natychmiastowa śmierć nie po­przedzona objawami ostrzegawczymi. Zwłoki osób zmarłych z powodu ostrego zatrucia tlenkiem węgla mają charakterystyczne różowo-czerwone zabarwienie pośmiertnych plam opadowych, błon śluzowych, krwi i narządów wewnętrznych.

Zatrucia azotynami powodują m.in. przemianę hemoglobiny krwi w methemoglobinę. Bywają one wywołane przede wszystkim azotynem sodu stosowanym jako dodatek do peklowania mięsa. Azotyn sodu wyglądem przypomina sól kuchenną i z tego powodu najczęściej do­chodzi do wypadków śmiertelnych. Dawka śmiertelna wynosi ok. 4 g. Krew zawierająca methemoglobinę ma charakterystyczne brunatnawe zabarwienie.

Zatrucia cyjanowodorem. Cyjanowodór należy do jednych z najsilniejszych trucizn. Jego dawka śmiertelna wynosi około 1 mg/kg. Sole cyjanowe, takie jak cyjanek potasowy, ulegają w środowi­sku kwaśnym soku żołądkowego hydrolizie wydzielając cyjanowodór. Dawka śmiertelna dla cyjanku potasowego wynosi około 0,15 g. Cyja­nowodór i jego sole łatwo wchłaniają się przez błony śluzowe przewo­du pokarmowego i dróg oddechowych.

Działanie cyjanowodoru polega na blokowaniu enzymów oddycha­nia komórkowego (oksydoreduktaz). Po spożyciu dawki śmiertelnej proces zatrucia trwa sekundy. Szczególnie narażeni na zatrucia wy­padkowe są pracownicy zatrudnieni w galwanizerniach. Największą grupę zatruć śmiertelnych stanowią samobójstwa. Zatrucie zbrodnicze tym związkiem zajmuje również jedno z pierwszych miejsc. Ze zwłok wyczuwa się charakterystyczną woń gorzkich migdałów, krew i plamy opadowe mają niekiedy wyraźne, czerwone zabarwienia, a błona ślu­zowa żołądka ma wygląd aksamitu.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.