Poronienie, aborcja

Przyczyny poronień samoistnych można podzielić na dwa rodzaje: ze strony jaja płodowego i ze strony matki. Oprócz nich ist­nieją też poronienia sztuczne (przerywanie ciąży) wykonywa­ne ze wskazań lekarskich lub społecznych.

Przyczyny ze strony jaja płodowego stanowią ok. 50% wszyst­kich poronień. Mogą one być wynikiem: wad różnicującego się zarod­ka i późniejszego płodu, wad pępowiny, wad kosmówki powodujących następowe obumarcie płodu, zmian chorobowych doczesnej, a także aberracji chromosomowych (tj. zmian struktury chromosomów na sku­tek samorzutnych lub wywołanych szkodliwymi czynnikami pęknięć chromosomów i łączenia się ich w nowe układy).

Przyczyny ze strony matki. Zaliczyć do nich można: zmiany miej­scowe w obrębie narządów płciowych (wady rozwojowe macicy, jej niedorozwój, guzy macicy, uszkodzenia szyjki macicy, a zwłaszcza jej .ujścia wewnętrznego), ostre choroby ogólne i zakaźne przebiegające z wysoką temperaturą, przewlekłe choroby zakaźne, zaburzenia funkcji gruczołów wewnętrznego wydzielania (np. cukrzyca), urazy mecha­niczne i wstrząsy psychiczne, niedomoga hormonalna ciałka żółtego.

Objawy. Poronienia charakteryzują się głównie dwoma objawami: krwawieniem i bólami. Krwawienie związane jest z oddzielaniem się jaja płodowego, bóle zaś ze skurczami macicy.

Rodzaje poronień. Jeśli u ciężarnej przed ukończeniem 16 tygod­nia ciąży pojawia się skąpe bezbolesne krwawienie, mówi się o poro­nieniu zagrażającym. Gdy krwawienie nasila się i zjawiają się bóle powodowane skurczami macicy, jest to tzw. poronienie za­czynające się. Dalsze wzmożenie objawów oraz zejście jaja płodo­wego lub jego części do kanału szyjki macicy świadczy o poronie­niu w toku. Jeśli część jaja płodowego została wydalona, a reszta zalega w macicy i jest przyczyną krwawienia, poronienie takie jest niezupełne. Pozostałe w macicy drobne fragmenty kosmówki, tzw. resztki po poronieniu, są przyczyną krwawienia utrzymującego się przez dłuższy czas. Zatrzymanie w macicy oddzielonego i następnie obumarłego jaja płodowego nosi nazwę poronienia zatrzyma­nego albo ciąży obumarłej.

Leczenie poronień zależy od ich postaci klinicznej. W poro­nieniach zagrażających i zaczynających się stosuje się leczenie zachowawcze. Polega ono na bezwzględnym leżeniu w łóżku, podawaniu środków rozkurczowych, uspokajających i przy niskich zawartościach hormonów we krwi — substytucyjnie hor­monów. Stosowane są również leki blokujące prostaglandynę. W pozo­stałych postaciach poronień leczenie polega na wyłyżeczkowaniu ja­my macicy.

Przy poronieniach powtarzających się – nawykowych — powinno być wcześniej stosowane postępowanie profilaktyczne. Do niego należy także unikanie przerywania ciąży, które jest często po­wodem następnych poronień. Przy niewydolności szyjki ma­cicy zapobiegawczo ciężarnej zakłada się operacyjnie okrężny szew na szyjkę macicy.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.