Antykoncepcja hormonalna

Doustna antykoncepcja hormonalna jest obecnie naj­powszechniejszą metodą stosowaną przez kobiety. Istnieje jednak wie­le kontrowersyjnych poglądów dotyczących wpływu tej metody na organizm kobiety i jej potomstwa. Działania niepożądane za­leżą od rodzaju stosowanych tabletek antykoncepcyjnych oraz od właściwego ich doboru dla danej kobiety. Jest to najskuteczniejszy środek antykoncepcyjny, lecz może być stosowany po uzgodnieniu z lekarzem ginekologiem i pod stałą kontrolą lekarską.

Tabletka antykoncepcyjna składa się z dwóch związków chemicznych o działaniu hormonalnym podobnym do działania hormo­nów jajnikowych: estrogenu i progesteronu. Działanie ich polega na hamowaniu wytwarzania hormonów gonadotropowych przez przysad­kę oraz na blokowaniu czynności jajnika, co w efekcie nie dopuszcza do wystąpienia jajeczkowania, czyli uwolnienia komórki jajowej przez jajnik. Poza tym tabletki antykoncepcyjne działają bezpośrednio na błonę śluzową macicy wywołując w niej zmiany zanikowe uniemożli­wiające zagnieżdżenie się w macicy ewentualnie wytworzonej i za­płodnionej komórki jajowej. Pod wpływem zawartych w tabletce środ­ków hormonalnych również śluz w szyjce macicy staje się nieprzenikliwy dla plemników, uniemożliwiając ich wędrówkę do jamy macicy. To wielorakie działanie tabletki daje prawie 100% pewność antykoncep­cyjną.

Metoda przyjmowania tabletek jest najczęściej cykliczna. Polega ona na przyjmowaniu preparatu po 1 tabletce dziennie, począwszy od 5 dnia cyklu, przez 21 lub 22 dni (do 25 dnia cyklu), w zależności od rodzaju preparatu. Dla wyrobienia odruchu tabletkę należy przyjmo­wać o jednej, najdogodniejszej porze dnia. Jeśli jednego dnia zapomni się zażyć tabletkę, należy następnego dnia przyjąć dwie: jedną rano i jedną wieczorem. Po trzech dniach od zużycia ostatniej tabletki wy­stąpi miesiączka. Od 5 dnia miesiączki rozpoczyna się nowy cykl przyjmowania tabletek. Jeśli miesiączka nie wystąpi, należy po 7-dniowej przerwie ponownie rozpocząć przyjmowanie tabletek.

Przy antykoncepcji hormonalnej co 6 miesięcy obowiązuje badanie kontrolne w poradni K, z wykonaniem badania cytologicznego i bada­nia gruczołów sutkowych. Po rocznym stosowaniu tabletek antykon­cepcyjnych należy zrobić 2-miesięczną przerwę i pozwolić na samoist­ne wystąpienie cyklu miesiączkowego. W przerwie tej istnieje duża możliwość zajścia w ciążę. Chcąc uchronić się przed niepożądaną cią­żą, należy wówczas stosować dwie połączone metody: mechaniczną i chemiczną.

Do objawów niepożądanych najczęściej występujących w trakcie antykoncepcji hormonalnej należą: nudności, bóle głowy, wy­mioty, stany przygnębienia, depresje psychiczne, bóle piersi, ocięża­łość, zwiększenie masy ciała. Powikłania te występują u ok. 10-20% kobiet zazwyczaj w pierwszych miesiącach przyjmowania tabletek i ustępują samoistnie w dalszym etapie stosowania. Czasami, w trakcie przyjmowania tabletek, występuje plamienie z dróg rodnych. Nie nale­ży wówczas przerywać przyjmowania tabletek, gdyż spowoduje to nasi­lenie krwawienia, lecz przyjmując je nadal udać się po poradę do le­karza ginekologa.

Przeciwwskazaniem do stosowania hormonalnej antykoncepcji są: przebyty rak narządu rodnego, rak sutka lub inne nowotwory hormonozależne, poważne choroby wątroby, przebyte ciężkie żółtaczki zakaź­ne, rozlegle żylaki, przebyte zapalenie żył, choroby zakrzepowo-zatorowe, nadciśnienie tętnicze, ciężkie choroby serca, nerek, otyłość znacz­nego stopnia, niezakończony okres wzrostu, jak również ciąża i okres • karmienia. Względnym przeciwwskazaniem, wymagającym szczególnej kontroli, są choroby metaboliczne (np. cukrzyca, choroby tarczycy, nadnerczy), a także padaczka, migrena, stwardnienie rozsiane, dycha­wica oskrzelowa, depresje psychiczne.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.