Katar, czyli nadmierny wyciek z nosa

Wyciek z nosa towarzyszy obrzękowi błon śluzowych. Wydzielina z nosa może być wodnista (surowicza), śluzowa, ropna, niekiedy podbar­wiona krwią.

Katar jest najczęściej objawem ostrego zapalenia błon śluzowych nosa, czyli nieżytu nosa, wywołanego przeważnie przez wirusy i, rzadziej, przez bakterie. Te ostatnie częściej występują przy zmianach przewlekłych. Katar ropny nie ustępujący w przeciągu dwóch tygodni może świadczyć o zmianach zapalnych w zatokach przynosowych.

Wydzielina wodnista pojawiająca się nagle z łzawieniem, poprzedzona napadowym kichaniem, pieczeniem w nosie, jest najczęś­ciej związana z odczynem alergicznym. Objawy powyższe świadczą, że błony śluzowe zetknęły się z alergenem, tj. czynnikiem uczulają­cym. Czynnik ten (np. pyłki kwiatów, traw, drzew) jest dla ludzi nie- uczulonych zupełnie obojętny. Wydzielina z nosa oraz uczucie jego „zatkania” równie nagle pojawiają się w tzw. nieżycie naczynioruchowym. W odróżnieniu od odczynu alergicznego, objawy nieżytu naczynioruchowego nie są wyzwalane przez alergen, ale przez czynniki fizyczne, np. gwałtowną zmianę temperatury otoczenia.

U dzieci cuchnąca ropna lub podbarwiona krwią wydzielina jest najczęściej objawem zalegania ciała obcego w przewodzie nosowym.

U dorosłych jednostronna krwista wydzielina, często cuchnąca, łącznie z bólami zdrowych zębów, może być spowodowana zmianami nowotworowymi.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.