Choroby nosa zewnętrznego

Choroby nosa zewnętrznego dotyczące skóry są leczone przez derma­tologa, specjalistę chorób skóry.

Czyrak nosa i wargi górnej powstaje wskutek zakażenia bakteria­mi (gronkowcem) mieszków włosowych lub gruczołów potowych. Cho­roba rozwija się szybko, zwykle w ciągu kilku godzin. Pojawia się ból, obrzęk i zaczerwienienie obejmujące nos, wargę, policzek, powiekę dolną. Może wystąpić gorączka, dreszcze i bolesne powiększenie węz­łów chłonnych twarzy i szyi. Zakażenie może przejść drogą połączeń naczyniowych do jamy czaszki, powodując najcięższe powikłania wewnątrzczaszkowe.

Wszelkie zmiany ropne w okolicy nosa i wargi górnej są niebez­pieczne. Nie wolno ich wyciskać ani nacinać. Muszą być leczone przez lekarza.

Urazy nosa zdarzają się często z powodu jego lokalizacji w środko­wej części twarzy i eksponowania ponad jej płaszczyznę. Mogą doty­czyć tylko skóry, najczęściej na grzbiecie nosa, przegrody nosa lub je­go kostnego rusztowania.

Skrzywienie, będące wynikiem urazu przegrody nosa, po­woduje zwężenie przewodów nosowych i upośledzenie oddychania przez nos.

Krwiak przegrody nie wywołuje dużych dolegliwości bólo­wych, jedynie zmniejsza drożność nosa. Jeśli nie zostanie nacięty chi­rurgicznie i zdrenowany, może ulec zropieniu.

Ropień przegrody objawia się gorączką, często wysoką, i sil­nymi bólami. Nie leczony może wywołać powikłania ze strony oś­rodkowego układu nerwowego. Może również spowodować zniszczenie chrząstek nosa i jego zapadnięcie się. Leczenie jest chirurgiczne, wspomagane podawaniem antybiotyków.

Złamania kostnego rusztowania nosa, ich rozległość i rodzaj zależą od kierunku działania siły urazowej. Przy niewielkiej si­le najczęściej ulega pęknięciu kość bez przemieszczenia odłamów. Uderzenie silniejsze lub boczne wywołuje przesunięcie odłamów kost­nych, co objawia się wyraźną zmianą kształtu nosa. Przy dużej sile uszkadzającej może dojść do złamania również ścian zatok przynoso­wych i innych części twarzy, a nawet podstawy czaszki.

Urazom nosa towarzyszy prawie zawsze krwawienie z nosa, ból i ob­rzęk części miękkich. Niezbędne jest zawsze badanie laryngologiczne w celu oceny stopnia uszkodzenia części chrzęstnych lub kostnych i ewentualne ich nastawienie. Nienastawienie lub nastawienie nieodpo­wiednie przesuniętych odłamków złamanych kości nosa doprowadza do trwałych zniekształceń, które nie tylko szpecą wygląd, ale i dają zaburzenia drożności nosa z wszystkimi konsekwencjami tej niepra­widłowości. Leczenie utrwalonych zniekształceń nosa jest chirur­giczne (często jest to chirurgia plastyczna).

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.