Znamiona naczyniowe

Znamiona naczyniowe powstają w wyniku rozrostu naczyń krwionośnych lub chłonnych. Istnieją od urodzenia lub wyjątkowo po­jawiają się później. Mają charakter łagodnych nowotworów naczynio­wych.

Naczyniaki krwionośne płaskie. Są to płaskie lub nieznacznie wyniosłe zmiany w postaci czerwonych plam, różnej wielkości i kształ­tu, często jednostronne. Najczęściej występują na twarzy i karku. Po­większają się wraz z rozwojem dziecka, mogą szybko wzrastać. Niektó­re ustępują samoistnie. Leczenie może polegać na naświetlaniu promieniami X lub częściej obecnie na zamrażaniu (tylko w dużych oś­rodkach klinicznych). Całkowite usunięcie zmian jest trudne. Naczy­niaki płaskie umiejscowione w środkowej części twarzy mogą się co­fać samoistnie.

Naczyniaki krwionośne jamiste (podskórne) to miękkie, sprężyste guzy, czerwone lub sinoczerwone, często kalafiorowate, zwykle jed­nostronne. Mogą zajmować błony śluzowe. Leczenie metodą prze­wlekłego ucisku guza może powodować zarastanie naczyń i cofanie się zmian. Zmiany o mniejszych wymiarach można usuwać opera­cyjnie.

Naczyniaki gwiaździste, tzw. pajączki, zwykle występują u dzieci i młodzieży na twarzy. Są to „gwiazdki” z centralnym punktem w środku. Leczenie metodą elektrokoagulacji lub elektrolizy, a także zamrażaniem. Odrastają w 30%.

Naczyniaki starcze pojawiają się po 50 r. życia, zwykle na tuło­wiu, w formie licznych rubinowych punktów.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.