Znamiona i nowotwory pochodzenia naskórkowego

Znamię naskórkowe twarde ma wiele odmian. Może być linijne, rogowaciejące, brodawkowate, zaskórnikowe. Usuwane metodą tzw. dermabrazji (ścieranie, ścinanie) — odrasta. Stosuje się też krioterapię, czyli zamrażanie, ale najskuteczniejsze jest wycięcie chirurgiczne.

Rogowacenie łojotokowe, czyli brodawka łojotokowa. Występu­je w starszym wieku u osób z łojotokiem na twarzy i tułowiu, w okoli­cy łojotokowej. Niekiedy są to liczne wykwity żółtobrunatne, rogowa­ciejące, o nierównej, brodawkowa tej, tłustej powierzchni. Dają się ła­two zdrapać bez wywoływania krwawienia. Leczenie polega na łyżeczkowaniu, stosowaniu zamrażania (krioterapii). Nie złośliwieją w odróżnieniu od rogowacenia starczego (zob. niżej), które jest stanem przedrakowym.

Stany przedrakowe

Rogowacenie starcze. Na tle skóry starczej, pomarszczonej, ścieńczałej, pokrytej siatką naczyń krwionośnych, występują ogniska su­che, rogowaciejące, szarobrunatne, często krwawiące przy próbach zdrapania. Umiejscawiają się głównie na twarzy w miejscach odkry­tych. Na ich tworzenie ma wpływ wieloletnie szkodliwe działanie czynników atmosferycznych (wiatr, mróz, słońce). Szybki wzrost ogni­ska i wrzodzenie mogą nasuwać podejrzenie zezłośliwienia. Wskazane jest wówczas badanie wycinka w celu wykluczenia nowotworu.

Leczenie chirurgiczne, elektrokoagulacja, krioterapia (płynny azot).

Róg skórny. Jest to twardy, wyniosły twór tworzący się często na podłożu rogowacenia starczego na twarzy lub tułowiu. Może złośliwiec. Leczenie chirurgiczne.

Rogowacenie białe. Występujące wyłącznie na błonach śluzowych, najczęściej jamy ustnej (często u palaczy), białe, opalizujące plamy i smugi, czasem wyniosłe o szorstkiej powierzchni. Może złośliwiec. Ko­nieczne jest przerwanie palenia tytoniu oraz sprawienie protez w przy­padku ubytków zębowych, w celu wyeliminowania czynników drażnią­cych. Leczenie chirurgiczne, elektrokoagulacja, krioterapia.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.