Wykrywanie przeciwciał anty-HIV

Istnieją stosunkowo proste metody wykrywania we krwi przeciwciał wytwarzanych przez organizm w odpowiedzi na zakażenie HIV. Poz­wala to na wykrycie zakażenia bezobjawowego oraz potwierdzenie rozpoznania w przypadku podejrzenia AIDS.

Dodatni wynik badania przeciwciał nie jest równoznaczny z rozpoznaniem AIDS i świadczy jedynie o tym, że dana osoba została zakażona wirusem HIV. Spośród zakażonych na AIDS zachorowuje, jak się ocenia, ok. 30%, reszta pozostaje pozornie zdrowa. Ponieważ osoby te mogą przenosić zakażenie przez stosunki płciowe, powinny one o swym stanie uprzedzić partnera seksualnego, bezwzględnie uży­wać prezerwatyw i zachowywać odpowiednie środki ostrożności. Nie wolno im też być dawcami krwi!

Zapobieganie zakażeniom

Mimo intensywnych badań prowadzonych w wielu ośrodkach nad wytworzeniem szczepionki, która pozwoliłaby uodporniać na za­każenie osoby zdrowe, dotychczas niema takiej możliwości. Na pro­wadzenie szczepień ochronnych na szerszą skalę trzeba więc będzie prawdopodobnie jeszcze dłuższy czas poczekać. W tej sytuacji jedyną możliwością działania w celu powstrzymania szerzenia zakażeń jest prowadzenie intensywnej działalności oświatowo-zdro­wotnej i ostrzegawczej. AIDS jest bowiem chorobą, której można łatwo uniknąć przy przestrzeganiu określonych zasad postępo­wania. Trzeba jednak o tym wiedzieć i zasad tych przestrzegać.

Zapobieganie zakażeniom drogą płciową. Chociaż droga seksual­na ma podstawowe znaczenie w szerzeniu zakażeń HIV, nie każdy sto­sunek z osobą zakażoną powoduje przeniesienie wirusa; ryzyko takie ocenia się na 1 na 200 stosunków. Szczególne ryzyko zakażenia stwa­rzają kontakty seksualne z osobami należącymi do grup zwiększonego ryzyka (mężczyźni homoseksualni, narkomani, prostytutki). Niebezpie­czeństwo zakażenia istnieje też w przypadku przygodnych, przypadko­wych stosunków oraz przy częstej zmianie partnerów. Istotne znacze­nie ma więc ograniczenie liczby partnerów. Stosowa­nie prezerwatyw zmniejsza w znacznej mierze niebezpieczeństwo zakażenia HIV, niezależnie od formy współżycia seksualnego, zapobie­ga bowiem przedostaniu się spermy na błony śluzowe, jak również zmniejsza prawdopodobieństwo kontaktu drobnych uszkodzeń skóry i błon śluzowych z krwią i wydzielinami, które mogą zawierać wirusy. Prezerwatywa musi być używana w czasie całego aktu płciowego. Nie wolno jej smarować tłuszczem, gdyż łatwo ulega wówczas mechanicz­nemu uszkodzeniu.

Rzeczywiste bezpieczeństwo może zapewnić współżycie z jednym zdrowym partnerem, przestrzegającym również tej zasady, przy czym dotyczy to zarówno związku hetero- jak i homoseksualnego.

Zapobieganie zakażeniom przez krew. Osobom należącym do grup zwiększonego ryzyka AIDS, a więc mężczyznom o skłonnościach homoseksualnych i biseksualnych, narkomanom wstrzykującym sobie dożylnie narkotyki, partnerkom biseksualistów i narkomanów oraz ko­bietom trudniącym się prostytucją nie wolno oddawać krwi do trans­fuzji. W tych bowiem grupach osób znacznie częściej mogą znajdować się nosiciele HIV. Przeprowadza się też badania na obecność przeciw­ciał anty-HIV w każdej pobranej porcji krwi do przetoczeń. Aby za­pewnić bezpieczeństwo leczenia preparatami krwiopochodnymi, nieza­leżnie od badań dawców krwi zmieniono odpowiednio sposoby wytwa­rzania tych leków.

Zapobieganie zakażeniom u narkomanów. :Osoby uzależnione wstrzykujące sobie dożylnie narkotyki, jeśli nie decydują się na lecze­nie odwykowe, powinny bezwzględnie zaniechać wzajemnego pożycza­nia strzykawek oraz igieł lub wspólnego ich używania, ponieważ w ten sposób od jednej osoby zakażonej wirusem HIV może zakazić się wiele dalszych osób. Zakażenia tą drogą szerzą się obecnie w Polsce gwałtownie.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.