CHOROBY PASOŻYTNICZE

Świerzb

Zakażenie tą chorobą pasożytniczą następuje przez bezpośredni kon­takt z człowiekiem zakażonym, najłatwiej przez spanie w jednym łóż­ku z osobą chorą. Zakażenie świerzbowcem na drodze kontaktów płciowych odgrywa istotną rolę w epidemiologii tej częstej choroby i jest coraz mocniej podkreślane. Ponieważ nawet do 80% zakażeń u do­rosłych następuje w ten sposób, świerzb zaliczany jest także do grupy chorób przenoszonych drogą płciową.

Wszawica łonowa

Chorobę wywołuje wesz łonowa, zwana mendą, mniejsza od wszy głowowej i odzieżowej; jej wielkość nie przekracza 2 mm. Zakażenie następuje zwykle w czasie kontaktu płciowego, może jednak niekiedy nastąpić przez pościel, bieliznę czy ręcznik. Najbardziej charaktery­stycznym objawem jest silny świąd wzgórka łonowego. Zajęte mogą też być uda, brzuch, doły pachowe, a u dzieci brwi i rzęsy. Wszy łono­we są dość trudno dostrzegalne, ponieważ są mało ruchliwe i ukryte częściowo w mieszkach włosowych, tak że w sąsiedztwie włosa wysta­je na zewnątrz jedynie koniec ich odwłoka. Łatwiej można zauważyć gnidy przyklejone do włosów.

Leczenie powinno przebiegać pod kierunkiem lekarza dermatologa. Jednocześnie musi być leczony partner, aby zapobiec wzajemnemu za­każaniu się.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.