Niedojrzałość płciowa

Przetrwała niedojrzałość płciowa, czyli hipogonadyzifi hipogonadotropowy. Jest to zespół chorobowy polegający na trwałej niewy­dolności jąder spowodowanej brakiem ich pobudzania przez gonado­tropowe hormony przedniego płata przysadki: luteotropinę (LH) i folikulostymulinę (FSH). Rozpoznanie tego zespołu ustala się dopie­ro po 20 r. życia, aby uniknąć pomyłki z opóźnionym dojrzewaniem płciowym.

Objawy. Na skutek braku lub śladowego wydzielania hormonów gonadotropowych przysadki jądra pozostają trwale niedojrzale, nie wytwarzają testosteronu lub wytwarzają go zaledwie w śladowych ilościach. Nabłonek plemnikotwórczy nie jest również rozwinięty. Mężczyzna z tym zespołem wykazuje cechy eunuchoidalne: ma długie kończyny, szerokie biodra, podściółkę tłuszczową rozłożoną tak jak u kobiety (w okolicy gruczołów piersiowych, na biodrach i poślad­kach), bardzo słabo rozwinięte owłosienie łonowe, brak owłosienia pa­chowego i na twarzy. Skórę ma cienką, gładką, prącie oraz jądra ma­łe, jak u chłopców przed okresem dojrzewania płciowego. Z powodu nierozwiniętego gruczołu krokowego mężczyźni ci nie mają wytrysków nasienia. Brak oddziaływania testosteronu na organizm sprawia rów­nież, że rozwój mięśni jest slaby, a popęd płciowy nie występuje lub jest bardzo słabo zaznaczony. Rozwój umysłowy nie wykazuje odchy­leń od stanu prawidłowego.

Nabyta, po pokwitaniowa niedojrzałość płciowa może wystąpić u mężczyzn o prawidłowym rozwoju cielesno-płciowym. Jest ona spowo­dowana zmianami chorobowymi podwzgórza lub przedniego płata przysadki. Następstwem tego jest zanik wytwarzania hormonów gona­dotropowych: luteotropiny i folikulostymuliny, a i w konsekwencji za­hamowanie wydzielania testosteronu przez jądra. Następuje zanik gruczołu krokowego i, co za tym idzie, brak wytrysków nasienia lub znaczne zmniejszenie jego objętości. Dochodzi do przerzedzenia owło­sienia pachowego i łonowego oraz zaniku owłosienia twarzy. Wiel­kość jąder nie ulega większym zmianom. Następuje zanik popędu płciowego i zmniejszenie aktywności życiowej.

Badania laboratoryjne wykazują w surowicy krwi śladowe ilości hormonów: luteotropiny, folikulostymuliny i testeronu. W nasie­niu brak jest plemników.

Zespół węchowo-płciowy. W zespole tym współistnieją cechy ze­społu przetrwałej niedojrzałości płciowej z brakiem lub wybitnym osłabieniem węchu.

Niezupełna dojrzałość płciowa. W tej odmianie hipogonadyzmu czynność jąder jest w mniejszym lub większym stopniu upośledzona. Rozwój cielesno-płciowy odpowiada zaawansowanemu dojrzewaniu płciowemu. Budowa ciała jest zbliżona do eunuchoidalnej (zob. wy­żej). Istnieje owłosienie łonowe i pachowe, ale zarostu na twarzy brak lub jest bardzo” słaby.

Badania laboratoryjne nasienia wykazują zwykle brak ple­mników. Poziom hormonów: luteotropiny, folikulostymuliny i testoste­ronu w surowicy krwi odpowiada początkowemu okresowi dojrzewa­nia płciowego.

Leczenie hormonalne niedojrzałości płciowej i jej odmian daje do­bre wyniki i prowadzi do rozwoju męskich cech u chorych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.